How We Started


Op 23 maart 2003, om 22.30 uur, kreeg Bert van Dam (toen 36 jaar) een idee. “Het voelde alsof ik door de bliksem was getroffen; alsof het universum mij zwanger had gemaakt”. De vrucht van Eternity4all was ontstaan...

“In Eternity4all kwam alles samen: mijn liefde voor filosofie en zingeving, mijn fascinatie voor leven en sterven en, heel concreet, mijn behoefte om zelf te bepalen hoe ik als mens herinnerd wil worden, bij voorkeur eeuwigdurend.

Ik vond en vind het ronduit zonde en zot dat we enerzijds naar de maan kunnen vliegen, maar er anderzijds vrede mee hebben dat er over 150 jaar niets, maar dan ook niets meer van je bestaat. Ja, de groten der aarde daargelaten, maar elk mens is uniek; iedereen heeft het recht om ‘geschiedenis’ te schrijven. Jouw uniciteit onsterfelijk en dat om 3 redenen: voor de wereld in het algemeen (erfgoed van de aarde), voor je eigen nageslacht in het bijzonder (hoe zag mijn ‘voorgeslacht’ er uit en wat waren hun creaties en gedachten) en tot slot voor jezelf (als extractie van je zelfverwerkelijking).

Ja, en dan denk je: ‘Waarom gaan we die uitdaging niet aan?’ Met alle huidige technieken en financiële en juridische kennis moet het toch mogelijk zijn? Wat een spannend en serieus avontuur!

Het allermooiste aan Eternity4all vind ik dat het eigenlijk niet gaat over de Persoonlijke Pagina en de dood, maar over wat het invullen van de Persoonlijke Pagina met je doet en over het leven. ‘Hoe wil ik herinnerd worden als ik er niet meer ben’ leidt onherroepelijk tot bewustwording en zelfreflectie. Hoe wil ik leven? Leef ik mijn legende?

Mijn stille hoop is dat dit initiatief, hoe klein ook, zal bijdragen aan een verschuiving ten gunste van altruďsme en scheppen, ten koste van egoďsme en overconsumptie, en daarmee aan een liefdevollere wereld.

In 3 jaar tijd heeft zich een karavaan van sympathisanten gevormd. Een prachtig kernteam van 8 unieke en krachtige personen heeft uiteindelijk de geboorte van Eternity4all op 23 maart 2006 om 22.30 uur mogelijk gemaakt; exact 3 jaar nadat het idee is ontstaan. Ik ben ze eeuwig dankbaar... ik hoop u ook.”

Bert van Dam